Zacznij od jednego dołka
Uderzasz z tee, grasz kolejne piłki w stronę greenu i kończysz dołek. Policz wszystkie uderzenia oraz kary, które wynikały z Twojego postępowania. Sam kontakt kija z piłką nie jest jedynym zdarzeniem mogącym wpłynąć na wynik.
Przykład: na dołku par 4 wykonujesz pięć uderzeń i nie masz kary. Wynik dołka to 5, czyli jedno uderzenie powyżej paru — bogey. Słabszy strzał liczy się tak samo jak dobry. Piłka nie przyznaje punktów za estetykę zamachu.
Par pomaga nazwać wynik
Na par 4 cztery uderzenia dają par, trzy birdie, pięć bogey, a sześć double bogey. Te nazwy opisują relację do paru konkretnego dołka. Birdie nie oznacza zawsze trzech uderzeń: na par 5 będzie to wynik 4.
Załóżmy, że na trzech dołkach o parach 3, 4 i 5 uzyskasz wyniki 4, 6 i 6. Suma to 16 uderzeń przy łącznym parze 12, czyli cztery ponad par. To przykład rachunku, bez dodatkowych kar i rozliczenia handicapowego.
Brutto i netto mają określone znaczenie
Brutto to Twój wynik przed uwzględnieniem handicapu. W odpowiednim formacie netto oblicza się z zastosowaniem właściwego handicapu gry. Handicap Index służy do dalszych obliczeń; nie odejmuj go automatycznie od dowolnego wyniku.
Przykład wyłącznie do wyjaśnienia rachunku: jeśli w danym formacie masz handicap gry 20, a wynik brutto to 90, wynik netto wyniesie 70. Ustalenie handicapu gry zależy od zasad formatu i pola. Sprawdź właściwe wartości przed rozpoczęciem rozliczanej rundy.
Ustal format i zapisuj wynik na bieżąco
W zwykłym stroke play liczy się suma uderzeń, a dołki trzeba ukończyć zgodnie z regułami. Stableford rozlicza punkty za poszczególne dołki. Match play polega na rywalizacji o wynik dołków z przeciwnikiem. Zasady zbierania piłki i zapisu nie są identyczne.
Przed startem zapytaj, jaki format gracie i kto potwierdza wynik. Po dołku uzgodnij zapis tak, żeby nie zatrzymywać następnej gry. Jeżeli podnosisz piłkę podczas rundy treningowej, odnotuj to uczciwie. Wymyślona liczba nie staje się prawdziwym wynikiem od starannego pisma.